Małe ptaszniki, począwszy od potocznie zwanego stadium L1, karmi się najczęściej wylęgiem świerszcza, larwami much (tzw. pinki, białe robaki, mady lub dzikuny – do kupienia w każdym sklepie wędkarskim), jak i samymi muchami (które pojawiają się po tym, jak larwy ulegną przepoczwarzeniu). Należy tak dobierać wielkość ofiary, by mały jeszcze pająk był w stanie ją sobie bez problemu złapać. W razie potrzeby larwę muchy można przekroić na pół, a zamiast zbyt ruchliwej, żywej muchy podać martwą.
Każdy ptasznik posiada szkielet zewnętrzny w postaci chitynowego pancerza. Szkielet ten jest na tyle twardy i sztywny, że doskonale chroni ciało pająka przed uszkodzeniami. Tym samym uniemożliwia mu jednak proces wzrostu.
Każdy ptasznik jest jadowity. Podobnie jak praktycznie każdy inny pająk – nawet taki, którego czasem znajdujemy w naszej wannie…
Jad ptaszników (ani też polskich pająków) nie jest jednak śmiertelny – przynajmniej nie są znane potwierdzone przypadki śmierci, której bezpośrednią przyczyna byłoby ugryzienie ptasznika.
Czy trzymanie takiego pająka jest bezpieczne i jakie zagrożenie niesie za sobą jego ugryzienie – chodzi tu w szczególności o 8 letnie dziecko?
Podłoże dla ptasznika – jakie jest najlepsze ?
Stosowałem już zwykła ziemię, ziemię torfowa, jak i ich mieszanki w różnych proporcjach – czasem z dodatkiem piasku. Naturalnie wygląda, elegancko trzyma wilgoć. Z powodzeniem można na tym podłożu hodować roślinki jak i roztocza.
